Özlemek başka türlü oldu bende şu aralar.
Sesini, mimiklerini konuşmanı, gülüşünü bile zar zor hatırlıyorum.
Pek iyi günlerimiz olmadı, çok fazla da hatırlamıyorum.
Unutuyorum ya çoğu şeyi, özlemek nedir unutmadığım unutamadığım tek şey o oldu.
Konuşacak var mı kimse? Bilmiyorum, seni anımsatacak, sohbetinin tatlılığını yaşatacak. Bilmiyorum.
Eh, özlemek bende böyle şeyler oldu.
Benim neler yaşadığımı sadece bilirsiniz tahmin edemezsiniz. Hele ki insanlarla pek ilişkisi olmayan benden çok şey beklediğinizin farkında değilsiniz.
Bu yüzden sadece ve sadece insanlardan saygı duymasını beklerim.
Açıkçası ben uzun zamandır ne anneler günü ne babalar günü kutluyorum. He en son ne zaman kutladığımı da hatırlamıyorum. Mesela ben ileride lise yıllarımı da hatırlamayacağım büyük ihtimal. Çünkü ortaokul dönemlerimi de hatırlamıyorum. Fotoğraflar var; benim anılarımı canlı tutan, böyle yazdığım notlar, yazılar, takvim defterim… Bazen tanıdığım insanların yüzünü de unutuyorum. Zihnim bulanıklaşıyor geçen zaman içerisinde. Eğer zaman insana her şeyi böyle unutturuyor diyorlarsa gerçekten unutuyorum çoğu şeyi. Belki kazancım büyük, belki de olan kaybım daha fazla. Bilemiyorum tabii ki. Mutluyum böyle. Her geçen gün belleğim resetleniyor. Yeniden başlatılıyor her şey.
İleride anlatabileceğim çok hikayem olmayacak, belki de sadece fotoğraflara bakıyor olacağım.
Not: Fotoğraflarda görüp de özlediğim çok insan var.
BAZI İNSANLAR GERÇEKTEN DÖL ARTIĞI.
Şimdi gidip Furkanımı, Özlemimi, Emremi,Serhatımı arayıp başarılar dileyeyim.
Göz numaramın büyüdüğünü düşünmek istemiyorum.
Yarınki allahan belası ygsyi düşünmüyorum.
Polyannacılık oynayarak sınavın ilk aşamasını atlatacağım için mutluyum.
Türkçe ve sosyal gibi derslerin ortadan kalkacağını düşünerek mutluyum.
Bugün oyun oynadım, fotoğraflar şopladım. Eğlendim.
Yarında İTÜ’den mutlu çıkmak istiyorum.
Hee! Eğlenmek için de sınava giriş ve çıkışımı kardeşime resmettireceğim. Fotoğrafımı çekecek. Tabii eğlenme amaçlı da bakalım ne tür renklere girmiş olacağım onu görebilmek için.
Neyse, artık her şeyin güzel olmasını istiyorum. Hayatımda bazı şeylerin düzelmesini istiyorum.
Öptüm sizleri.
Uzun zamandır görmedi beni böyle, tepkisini normal karşıladım.
Sürekli olarak;
-Dondurma yemek,
-Banyo yapmak,
-Yürümek
istiyorum.
Her şey herkes çok garip, halen daha alışamadım insanlarla olmaya…
Her şey çok zıt, her şey çok çok işte.
Böyle bir yorgunluk yok ama uyuyamıyorum da.
Çok çalışıyorum normalleşebilmek düzelmek için ama bir şeyler ters gidiyor.
(via kirmizirujlekesi)
bir kadın var tüm parıltıların altın olduğuna inanan
ve bir merdiven satın alıyor cennete
ve vardığı zaman oraya biliyor ki
bir kelimeyle elde edecek orada bulunma amacını
ve bir merdiven satın alıyor cennete
bir işaret var duvarda
yine de emin olmak istiyor
çünkü bilirsiniz bazen iki anlamı vardır kelimelerin
orda, dere kenarındaki ağaçta
bir kuş var şöyle diyor şarkısında
‘bazen kuşkuyla dolar tüm düşüncelerimiz’
ah meraklandırıyor beni
öyle bir hisse kapılıyorum ki batıya baktığımda
sanki ruhum haykırıyor uzaklaşmak için
rüyalarımda duman halkaları görüyorum
ağaçların arasından yükselen
ve durup bunu seyredenlerin seslerini duyuyorum
ah bu beni meraklandırıyor
bu beni gerçekten meraklandırıyor
eğer hepimiz katılırsak ezgiye
gerçeğe götüreceği fısıldanıyor kavalcının
ve yeni bir gün doğacak bekleyenler için
orman kahkahalarla çınlayacak
eğer bir patırtı varsa bahçenizde
telaşlanmayın
mayıs kraliçesinin bahar temizliğidir
evet iki yol var gidebileceğiniz
ama uzun vadede
hala vakit var değiştirmek için yolunuzu
kafanız zonklar durur, nerden bileceksiniz
ezgiye katılmaya çağırıyor kavalcı
sevgili bayan duyuyor musunuz esen yeli?
ve biliyor musunuz ki
rüzgarın fısıltılarındadır aradığınız merdiven
estiğimizde yoldan aşağı doğru
gölgelerimiz ruhlarımızdan daha uzun
bir kadın yürüyor hepimizin tanıdığı
beyazlar içinde parlayan ve herkese göstermek isteyen
herşeyin nasıl altına dönüştüğünü
ve dikkatli dinlerseniz eğer size de ulaşacaktır ezgi
hepimiz bir ve birimiz hepimiz olduğunda
bir kaya gibi sağlam olup yuvarlanmadığımızda
ve bir merdiven satın alıyor cennete…
Eğer şimdiki aklım yazın da aynı şekilde olursa saçlarımı kazıtmak gibi bir fikrim var.
Eğer düzelme yoluna gitmezse tabii ki.
Eğer psikolojimin de düzelme yoluna gitmesi lazım.
Ve daha fazla cesaretim…
A! Tumblr’a renk gelmiş.
